8 rzeczy, które musisz wiedzieć jadąc do Kataru

Katar ze stolicą w Doha jest niewielkim krajem (11500 km²) położonym w Zatoce Perskiej. Jest to absolutna monarchia parlamentarna rządzona przez dynastię Al Thani. Emir  Tamim bin Hamad Al Thani rządzi krajem od 2013 roku.

Katar jest krajem muzułmańskim. Jego prawo opiera się na Szariacie, więc przyjeżdżając z niemuzułmańskiego kraju powinniście poświęcić chwilę na przygotowanie do wizyty.

1. Po pierwsze – dress code. Zalecane jest ubranie skromne, co szczególnie odnosi się to do kobiet, które nie muszą zakrywać swoich włosów, ale ramiona i nogi powinny mieć osłonięte (minimum do kolan). Lekkie i przeźroczyste materiały niestety nie rozwiążą sprawy, nie pomogą też obcisłe sukienki. Ale co to oznacza w praktyce? Jakiego rodzaju ubrania zabrać ze sobą? Po prostu spakujcie kilka T-shirtów i jakieś spodnie z lekkiego materiału. To pozwoli Wam trzymać się z daleka od problemów, ale też czuć się w miarę komfortowo. Warto mieć pod ręką coś lekkiego z długim rękawem lub szal, który przyda się na przykład przy wizycie w meczecie, centrum handlowym, restauracji czy hotelu (również z powodu klimatyzacji!). Nie martw się, nie będziesz wyglądać głupio ubrana po zęby w środku lata. Wszystkie lokalne kobiety zakrywają swoje ciała w jak największym możliwym stopniu nosząc czarne abaje zawsze, kiedy opuszczają dom. Są to suknie uszyte z różnych materiałów, raczej lekkich takich, jak szyfon, które chronią ciała kobiet przed męskim wzrokiem. I słońcem w tym samym czasie! Pod spodem kobiety katarskie noszą normalne ubrania, spodnie czy spódnice, a kiedy wracają do domu zdejmują po prostu abaje i są jak każda, na przykład europejska, kobieta. Jeżeli chodzi o mężczyzn to też nie ma lekko – koszulki bez rękawów i krótkie spodenki zostają w domu. Katarscy mężczyźni tak samo, jak kobiety okrywają swoje ciała nosząc długie, zazwyczaj białe stroje (ang. thawbs).

   

2. Znając lokalnie panujące temperatury trudno jest wyobrazić sobie noszenie długiego rękawa i spodni, ale możecie nam wierzyć, w porze letniej pozostaniecie wyłącznie wewnątrz budynków, gdzie zbawienna klimatyzacja utrzyma Was przy życiu. A jest ona ustawiona wszędzie do samego minimum, czyli długi rękaw może się przydać. Podczas naszego pobytu, kiedy rozkoszowaliśmy się pozwalającą normalnie żyć temperaturą wewnątrz budynków, na zewnątrz w połowie września termometry pokazywały 42° C. Prawie nie do zniesienia. Słońce świeciło prosto w głowy a na niebie nie było widać ani jednej chmury. Trudno było wytrzymać na zewnątrz więcej niż 30 minut. W cieniu. Jeżeli się odważycie opuścić klimatyzowane pomieszczenia zróbcie to wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, a w ciągu dnia pamiętajcie, żeby zawsze mieć jakąś czapkę lub inne nakrycie głowy i krem z filtrem. Dzieciom SPF 50.
3. Wróćmy do reguł kraju muzułmańskiego – powszechnie panuje opinia, że w takich krajach nie należy publicznie obejmować się lub całować. I to się zgadza – namiętne pocałunki należy zachować dla prywatności swojego pokoju hotelowego. Co ciekawe Szariat nie zezwala na żadne relacje damsko – męskie, które nie dzieją się między mężem a żoną i nie aprobuje wspólnego nocowania osób niezwiązanych węzłem małżeńskim w jednym pokoju. Ale to tylko tak informacyjnie, bo w praktyce nikt nie pyta o świadectwo ślubu. Jak długo będziecie się trzymać z dala od kłopotów, kwestie małżeńskie nie będą problemem.
4. Kolejna sprawa to alkohol. Jego przywóz do Kataru jest zupełnie zabroniony. Cały bagaż osób przylatujących do kraju jest prześwietlany przy wyjściu z lotniska pod kątem nielegalnych produktów, czyli właśnie alkoholu. Ale nie jest do końca tak, że w kraju go w ogóle nie ma. Jest on dostępny w niektórych barach i hotelach, ale jego ceny należą raczej do wysokich. Biorąc pod uwagę fakt, że Katar to ogromny miks kulturowy, a niektóre narody nie są tak restrykcyjne w kwestii alkoholu, w Doha znajduje się jeden sklep z alkoholem. Co więcej, aby tam robić zakupy należy przedstawić licencję na zakup alkoholu od pracodawcy i na zakupy tam nie można przeznaczyć więcej niż 20% własnego dochodu. Możecie domyślić się, że problem z nadużywaniem alkoholu w Katarze nie występuje.
5. Wyżej wymieniony miks kulturowy jest faktem. Jako, że Katarczycy są wystarczająco zamożni, żeby nie pracować w ogóle, kraj jest sporym rynkiem pracy dla imigrantów. Ludzie z całego świata przyjeżdżają pracować dla najbogatszego narodu (najwyższy PKB per capita). Znajdziecie tu między innymi imigrantów z Indii, Pakistanu, Bangladeszu, Nepalu i Indonezji, którzy przyjechali świadczyć pracę, w większości na nieskomplikowanych stanowiskach takich, jak pomoc domowa czy pracownik budowlany.
6. I szczerze mówiąc imigranci są jedynymi ludźmi widocznymi na ulicach, są to jedyne osoby poruszające się pieszo na zewnątrz. Ulice są w większości puste. Większość osób przemieszcza się swoimi klimatyzowanymi autami z klimatyzowanych domów do klimatyzowanych centrów handlowych. Publiczny transport w Katarze nie jest rozwinięty, jako że większość ludzi, nawet imigrantów, stać na posiadanie samochodu. Paliwo jest tak tanie, że auto nie jest żadnym luksusem. Alternatywą jest oczywiście taksówka, chociaż przejazd nią nie jest tak prosty, jak w Europie. Ilość taksówek w Doha jest niewystarczająca, więc nie są one tak łatwo dostępne, a złapanie jakiejś na ulicy graniczy z cudem. Najlepszy sposób na zapewnienie sobie taksówki to zamówienie jej z jednodniowym wyprzedzeniem. Zapomnijcie o spontanicznych akcjach na krótko przed wylotem „Zaraz wrócę taksówką, to nie więcej niż 15 minut samochodem.” Nic bardziej mylnego. Na pewno się spóźnicie i przegapicie swój lot. Więcej taksówek można znaleźć w okolicach  centrów handlowych, ale nikt nie zagwarantuje, że jakąś złapiecie. 
7. Podstawową darmową rozrywką w Doha jest wieczorna wizyta w porcie przy pomniku Ostrygi z Perłą i podziwianie widoku na pięknie oświetlone miasto. Wieczorami dziesiątki, a może nawet setki samochodów zjeżdżają się do zatoki, a ich właściciele i pasażerowie wpatrują się w rozświetloną panoramę.Auta zaparkowane są wzdłuż linii brzegowej i jeżeli tylko temperatura pozwala, ich pasażerowie siedzą na zewnątrz i gawędząc z przyjaciółmi. Mężczyznami oczywiście. Znakiem charakterystycznym dla tego miejsca jest też fakt, że silniki samochodów nieustannie pracują, aby wewnątrz utrzymać przyjemny chłód. Niektórzy nawet ich nie opuszczają, a to może nie być najgorsza opcja – po pierwsze się nie spocą, a po drugie nie będą wdychać wyziewów z rur wydechowych wszystkich zgromadzonych tam aut. Nabrzeże jest miejscem, gdzie robotnicy mogą odpocząć po całym dniu pracy. Oczywiście tylko ich część, bo dla innych noc jest normalnym czasem pracy. W budownictwie szczególne trudno prowadzić pracę w dzień, ponieważ wysiłek fizyczny w połączeniu z temperaturą może być niebezpieczny nawet dla życia.

   

   A osób pracujących w Doha na zewnątrz jest wiele, miasto jest jednym wielkim placem budowy, rozglądając się wokół zobaczycie dźwigi na każdym rogu.
   

   Jako, że jest to jedno z najszybciej rozwijających się miast na świecie, ilość wznoszonych budowli nie powinna dziwić. Ani też praca 24 godziny na dobę. Wyobraźcie sobie tylko, że Katar rozwija się tak szybko, że buduje się tam nie pojedyncze budynki czy osiedla, ale od razu planuje się całe miasta. Takim właśnie obecnie realizowanym projektem jest miasto Lusail, które jak zostanie ukończone, pomieści 200 000 osób. To chyba dobry przykład na pokazanie tempa rozwoju Kataru. Ceny nieruchomości oczywiście pną się w górę z podobną prędkością osiągając astronomiczne wielkości.

8. Razem z Katarem rośnie ambicja jego mieszkańców i w 2022, jako pierwszy kraj arabski Katar będzie gościł Mistrzostwa Świata FIFA w piłce nożnej. Wszystkie obiekty już się budują. Stadion główny będzie znajdował się w nowo wybudowanym Lusail, 23 km od centrum Doha. Ten nowy obiekt pomieści ponad 80 000 ludzi i będzie miał klimatyzację zdolną utrzymać wewnątrz temperaturę 20 stopni Celsjusza używając do tego celu wyłącznie energii słonecznej. Wszystkie 12 obiektów zaproponowanych przez Katar muszą być zbudowane lub wyremontowane. Presja, aby zadziwić świat jest ogromna i prowadzi do wielu problemów organizacyjnych i niesie ze sobą masę kontrowersji. Okazuje się, że muzułmański kraj pożądając światowego sukcesu jest w stanie ugiąć się i zezwolić kibicom piłki nożnej na spożywanie alkoholu na szeroką skalę. Do tej pory nikt jeszcze nie widział Mistrzostw Świata bez alkoholu, więc i w Katarze będzie on obecny. Zostaną utworzone specjalne strefy, w których będzie można kupić i spożyć alkohol. Nie tak szeroko dyskutowanym, ale istniejącym jest problem Kataru z kibicami o odmiennej orientacji seksualnej. Kraj zapowiedział przeprowadzanie przesiewowych testów mających na celu wykrycie osób homoseksualnych i niewpuszczenie ich do kraju. Szariat nie akceptuje innych niż damsko-męskie relacji, więc lokalne prawo uznaje jej za nielegalne. Swoją drogą, ciekawe jakiego rodzaju testy władze Kataru zamierzają przeprowadzać.
   Największą kontrowersją dotyczącą nie tylko przygotowań do Mistrzostw Świata, ale do budowy wszystkich nieruchomości są zarzuty o nowoczesne niewolnictwo. Panujący tam system pracy, kafala, rzeczywiście przypomina stosunki niewolnicze. Pracownicy przybywający do Kataru stają się zależni od ich „sponsorów” – pracodawców, którzy często odbierają im paszporty, płacą dużo mniej niż ustalone stawki lub nie płacą w ogóle. Bez paszportu odejście lub znalezienie innej pracy jest zupełnie niemożliwe i jedynym wyjściem pozostaje praca w trudnych warunkach, żebranie o jedzenie i nadzieja na właściwe wynagrodzenie lub zwrot paszportu. Podobno w przygotowaniach do Mistrzostw życie straciło już kilkaset osób. FIFA we współpracy z organizacjami broniącymi praw człowieka walczą z tymi praktykami i mamy nadzieję, że wpłyną na zmianę nie tylko w tym przypadku, ale na cały sposób myślenia o tym.

Kończąc tym niewesołym punktem, nie chcemy nikogo zniechęcać do odwiedzenia Kataru. Wręcz przeciwnie jest to kraj wart odwiedzenia i zobaczenia tych starych drewnianych łodzi w zatoce, odwiedzenia Muzeum Sztuki Islamskiej, zrobienia zakupów na starym souqu, wejścia The Pearl – zbudowaną przez człowieka wyspę i poczucia tego niesamowitego gorąca. Właśnie zbliża się okres, kiedy prawie będzie tam można wytrzymać, od grudnia do lutego panują tam najniższe temperatury.